Την είδηση την πέτυχα στο ολλανδικό nu.nl, το πανεπιστήμιο του Τίλμπουρχ φτιάχνει την μεγαλύτερη κάρτα του κόσμου μέσα από το Facebook. Ο λόγος που μου κέντρισε το ενδιαφέρον είναι ότι στην αρχή του άρθρου λέει ότι συμμετέχουν και τα πανεπιστήμια της Στουγκάρδης και της λεβεντογέννας Κρήτης! Και όντως μόλις πας στο σάιτ με την κάρτα έχει πολλές ελληνόφατσες 
Αν κάτι με κουράζει στο Ρότερνταμ είναι η φτώχεια. Πολύ φτώχεια. Μια φορά ένας τύπος με ακορντεόν άδειασε όλα τα ψιλά του στο σουπερμάρκετ – και μιλάμε για πολλά ψιλά – για να αγοράσει μόνο μπίρες. Απόψε μια μαύρη με μαντίλα που δεν μιλούσε γρι ολλανδικά προσπαθούσε να καταλάβει στη γλώσσα της γιατί τα ψωμιά που είχε πάρει κάνανε τρία ευρώ και όχι το συνοθύλευμα των ψιλών που είχε δώσει. Και αλητεία, κωλόπαιδα παντού… στην Αθήνα τουλάχιστον το γκέτο είναι γκέτο και είναι μακριά, εδώ όλη η πόλη είναι έτσι.
… στις εκλογές πήγα και ψήφισα τελικά. Οι εφημερίδες, αυτές οι free press, όλο για τον Βίλντερς και το κόμμα του και τους μουσουλμάνους να γράφουν και να χύνουν μελάνι. Και την ώρα της κάλπης διαπιστώνω ότι ο Βίλντερς δεν τολμά (ή δεν ασχολείται) να κατέβει στο Ρότερνταμ. Υπάρχει βέβαια σκληρό δεξιό κόμμα αλλά όχι του Βίλντερς, ένα άλλο του οποίου τον αρχηγό τον δολοφόνησαν το 2002 επειδή την έλεγε στους μουσουλμάνους. Ωραία ήταν, μου άρεσε που ψήφισα κι ας μην μιλάω ολλανδικά.
Τα λέω και στη δουλειά αυτά αλλά κανείς δεν μένει Ρότερνταμ.
Είμαστε, σαν ανθρωπότητα, μια στιγμούλα στην ιστορία του σύμπαντος. Ή τουλάχιστον του σύμπαντος από την Μεγάλη Έκρηξη ως σήμερα. Ένας σοβαρός λόγος για τον οποίο θα ήθελα να ήμουν αθάνατος θα ήταν για να δω τι θα κάνει η ανθρωπότητα στη συνέχεια. Η εξερεύνηση του διαστήματος θα έπρεπε να ενώνει όλες τις χώρες και να μην υπάρχουν ξεχωριστά διαστημικά προγράμματα, τεράστια σπατάλη. Ίσως η αναζήτηση του νοήματος της ζωής, τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο είδους, να είναι έκφραση της αγάπης προς τη ζωή και κυρίως της άρνησης του θανάτου. Οι αγελάδες βόσκουν το χορταράκι τους, κατά πάσα πιθανότητα θα περάσουν όλη τη ζωή τους στο ίδιο λιβάδι μέχρι να πεθάνουν από φυσικά αίτια αν είναι τυχερές. Ο άνθρωπος έχει μια αγωνία να ταξιδέψει, να μάθει, να εφεύρει, να προοδεύσει, ενώ στην πραγματικότητα είναι κι αυτός ένα ζωάκι. Όμως σε αντίθεση με τα άλλα ζωάκια δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την θνητότητά του και προσπαθεί να ανατρέψει τη φύση. Αν οι δεινόσαυροι δεν είχαν εξαφανιστεί, μάλλον δεν θα είχε και πολλές πιθανότητες να αναπτυχθεί ο πολιτισμός των ανθρώπων. Καλός ο Δαρβίνος δηλαδή, αλλά και η εξαφάνιση των δεινοσαύρων ήταν μεγάλη κωλοφαρδία. Προσπαθώ να σκεφτώ τον θάνατο και να φανταστώ πώς θα είναι η απόλυτη ανυπαρξία, είναι πολύ τρομακτικό να συλλάβεις το μηδέν ή το άπειρο. Και αν αφανιστούμε μαζικά, σαν τους δεινόσαυρους, δεν θα υπάρχει ούτε μια προειδοποίηση ούτε τίποτα. Εκεί που θα διαβάζουμε τα e-mail μας, ξαφνικά η θερμοκρασία θα ανέβει 50 βαθμούς και θα βράσουμε.
Το ταξίδι στο χρόνο είναι αδύνατο στο σύμπαν μας, διαφορετικά όλο και κάποιος από το μέλλον θα μας είχε επισκεφθεί για να μας ενημερώσει. Εκτός αν είναι κακός άνθρωπος βέβαια.
Μιλώντας για κακούς ανθρώπους, κάποιος πρέπει να κυκλοφορήσει ένα βιβλίο (ή να γυρίσει ταινία) με θέμα “ο σατανικός κύριος Τζεχόουμπα”. Πάνω κάτω θα έχει αυτά που έκανε ο Θεός, δηλαδή να στείλει τον Αβραάμ να σφάξει τον Ισαάκ, να πνίξει τους Αιγύπτιους, να καταστρέψει τα Σόδομα και Γόμορα, να στείλει τον γιό του να πεθάνει στο σταυρό. Η ειδοποιός διαφορά, για να μη μας την πέσουν και οι χριστιανοί, είναι ότι η ιστορία θα είναι αστυνομικό μυθιστόρημα, κάτι σαν την ταινία ’saw’, όπου ο Θεός θα είναι ένας εγκληματίας που παίζει mind games με το ψευδώνυμο ο κύριος Τζεχόουμπα. Αβραάμ, έχεις 24 ώρες να σκοτώσεις το γιό σου, διαφορετικά θα πας στην κόλαση. Το κακό είναι ότι δεν έχει πολλές γυναίκες η βίβλος και δεν θα πουλήσει πολύ το έργο. Από την άλλη αν στο τέλος ο Τζων Μακλέην σπάει τα μούτρα του σαδιστικού καθάρματος, λέγοντας γίπι καϊέ μάδερφάκερ, ίσως αυτό να είναι αρκετό.
Ε ναι πάνω κάτω αυτά είναι τα θέματα: το μέλλον της ανθρωπότητας στο σύμπαν, ποιοι είμαστε πού πάμε και γιατί, πώς χάθηκαν οι δεινόσαυροι, πού μένει ο Θεός, αχ και να είχα μια χρονομηχανή με μπαταρίες, να μην πέθαινα ποτέ ούτε εγώ ούτε κανείς άλλος (εκτός κι αν δεν τον πάω), κλπ.
Α και η Ελλάδα έχει κόμμα κυνηγών ενώ η Ολλανδία έχει κόμμα ζώων. Που να απαγορευτεί το κυνήγι για πάντα.
Το άλλο που θα ήθελα, πιο πρακτικό ίσως, είναι να υπήρχε αυτός ο περίφημος σύλλογος ιστορικής αλήθειας. Κάθονται οι Αμερικάνοι και ψηφίζουν αν ήταν ή δεν ήταν γενοκτονία η γενοκτονία των Αρμενίων. Από πού κι ως πού; Αυτή είναι δουλειά των ιστορικών να αποφανθούν. Το ίδιο και τους παπάρες τους βόρειους γείτονές μας που κατάγονται τάχα μου από τον Μέγα Αλέξανδρο. Δεν γίνεται ιστορικά γεγονότα να αποφασίζονται με βάση τις ανάγκες της διπλωματίας. Υπάρχουν ειδικοί και αυτοί θα αποφασίσουν.
Γενικότερα, και λιγότερο πρακτικό, θα ήθελα όντως να υπήρχε ένας Θεός αλλά όχι ένας τύπος που έχει κάνει μία (1) εμφάνιση στον Μωυσή και αυτό ήταν. Θα τον προτιμούσα κάτι σαν τον δικαστή Ντρεντ ή τον μπάτμαν, να κατέχει την αλήθεια, να είναι ο ίδιος η αλήθεια, να συμμετέχει σε πάνελ και να μιλάει στον Χατζηνικολάου, να εκτελεί τους άδικους και να σπέρνει παντού το δίκιο. Και να είναι δωρεάν. Είναι πολύ κουραστικό να σκέφτεσαι τι είναι σωστό και τι είναι λάθος και ακόμα πιο πολύ είναι κουραστικό να έχουν λάθος οι άλλοι και να το ξέρεις και να σε αδικούν και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα γιατί πρόκειται περί ασήμαντων θεμάτων έτσι κι αλλιώς. Αλλά ο Θεός θα το έλυνε και αυτό, με το μυδραλιοβόλο του. Περιστέρια που κάθονται στο κεφάλι του Καρατζαφέρη και εικόνες που δακρύζουν – τι βλακείες είναι αυτές; Πού είναι η χαρντκορίλα της βίβλου; Πού είναι τα ειδικά εφφέ; Πού είναι ένας αρμόδιος τέλος πάντων για τη ζωή, το σύμπαν, για τα πάντα.
Προτιμώ να ακούω το ραδιόφωνο όταν είμαι σπίτι μου από τα ηχεία του λάπτοπ. Αν και αγόρασα ένα καλώδιο για να το συνδέω στα καλύτερα ηχεία που έχω στο σαλόνι, έχει άλλη γοητεία ο ήχος των ηχείων του λάπτοπ. Μου θυμίζει το παλιό ραδιοφωνάκι που είχα μικρός, εκείνο με τις μπαταρίες. Μου θυμίζει το ραδιόφωνο που παίζει στην κουζίνα των γονιών μου όταν η μάνα μου μαγειρεύει. Τι να την κάνεις την τελειότητα; Είναι λίγο βαρετή.
Όπως κάθε άντρας που περηφανεύεται για την πλούσια κόμη του, έκατσα με μελαγχολική διάθεση στην καρέκλα του κομωτηρίου. Η κοπέλα που συνήθως με κουρεύει ήταν απασχολημένη οπότε με κούρεψε μια άλλη. Το πρόβλημα που αυτή δεν ήξερε αγγλικά και εμένα τα ολλανδικά μου είναι σε βρεφικό στάδιο όχι μόνο δεν ήταν πρόβλημα αλλά έκανα και το καλύτερο κούρεμα εδώ και πάρα πολύ καιρό. Τις άλλες φορές τα κούρευα πολύ κοντά και τελικά δεν μου αρέσανε.
Όταν τελείωσε το κούρεμα διαπίστωσα δύο μυτούλες που εξείχαν κοντά στα αυτιά και της είπα στα ολλανδικά να τα πιάσει λίγο. Έρχεται η άλλη που εντωμεταξύ είχε τελειώσει και νόμισε ότι λόγω της γλώσσας δεν τα είχα κόψει όσο κοντά ήθελα και κάπου εκεί για να λυθεί η παρεξήγηση άρχισα να μιλάω ολλανδικά.
Όταν πήγα να φύγω της λέω “τα ολλανδικά μου πάνε καλύτερα ε”; Από αυτή την κουβέντα βρεθήκαμε να συζητάμε σε ολλανδικά για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές, τις 160 διαφορετικές κουλτούρες της Ολλανδίας, το σχέδιο υπογειοποίησης του δρόμου που μένω, αλλά, πιο εντυπωσιακά, ότι η κομμώτρια έχει/είχε Έλληνες παππούδες και Τούρκους γονείς. Δεν πρόλαβα να διατυπώσω την απορία μου για το πώς γίνεται αυτό και μου εξήγησε για την ανταλλαγή πληθυσμών.
Παρατήρηση πρώτη: πόσο εντυπωσιακό για ένα εγγόνι να ξέρει την ιστορία των παππούδων του και την καταγωγή του. Ειδικά για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Πόσοι να υπάρχουν άραγε σήμερα που να ξέρουν ότι κάποτε ήταν Έλληνες ή Τούρκοι μέχρι που κάποιοι αποφάσισαν ότι πλέον πρέπει να αλλάξουν.
Παρατήρηση δεύτερη: τι σου είναι το γονίδιο. Τόσα κομμωτήρια και εγώ πήγα και έπεσα στα μπατζανάκια.
Με γεια μου το κούρεμα λοιπόν. Α και πολύ ωραίο επιτέλους να βλέπω καθαρά στον καθρέφτη όταν κουρεύομαι, χωρίς γυαλιά.
Μόλις έλαβα ένα e-mail από την εταιρεία που επισκέπτομαι αυτόν τον καιρό σχετικά με τις νέες τους προσλήψεις… το highlight είναι ένας κύριος 63 ετών που παραιτήθηκε από τον τραπεζικό τομέα πριν δύο χρόνια αλλά επειδή θέλει να μείνει ενεργός προσελήφθη στην εν λόγω εταιρεία…
Ο Προκρούστης ήταν ο πρόδρομος των ΙΚΕΑ;
Περίμενα χτες βράδι να σταματήσει η βροχή. Τελικά το πήρα απόφαση ότι δεν πρόκειται και πήρα την ομπρέλα για να βγω έξω. Και μόλις βγαίνω, με το που ανοίγω την ομπρέλα, η βροχή αλλάζει σε χιόνι. Έμεινα και κοίταζα σαν χάνος.
Και σήμερα ξανά όλα είναι λευκά και εξακολουθεί να χιονίζει.
Ομοιότητες του Ιησού Χριστού με τον άνθρωπο: η στιγμή της γέννησής του είναι δεδομένη και μονοσήμαντη, η στιγμή του θανάτου του όχι.
Διαφορές του Ιησού Χριστού από τον άνθρωπο: ο άνθρωπος γεννιέται μόνο μία φορά.
Ομοιότητες της Μπίατριξ Κίντο με τον άνθρωπο: ζουν σε πεπερασμένο χώρο και προσπαθούν να συμβιβαστούν με τον χρόνο που τους απομένει να ζήσουν.
Διαφορές της Μπίατριξ Κίντο από τον άνθρωπο: την είχε εκπαιδεύσει ο Πάι Μέι και τη σκαπουλάρισε (για λίγο).
Έβαλα στο google CCCP και η Σοβιετική Ένωση βγαίνει δεύτερη… πρώτο βγαίνει κάποιο πακέτο για αναπαραγωγή video…
