singen sang gesungen

Ένας υποψήφιος του PvdA στις επικείμενες δημοτικές εκλογές κόλλησε αφίσες στη συνοικία Delfshaven του Rotterdam. Πού είναι το πρόβλημα; Οι αφίσες ήταν αποκλειστικά γραμμένες στην τουρκική γλώσσα…

Το κόμμα δήλωσε ότι αυτή η κίνηση είναι αντίθετη στην κομματική γραμμή και οι αφίσες κατέβηκαν χτες. Φαντάζομαι ότι τα υπόλοιπα κόμματα θα κάνουν πάρτι…

Το άρθρο στα ολλανδικά με την επίμαχη αφίσα είναι εδώ και αυτόματη μετάφραση στα ελληνικά από το Google εδώ.

Προφανώς από χθες που το διάβασα έχω αναστατωθεί αρκετά μιας και χρησιμοποιώ καθημερινά τρένο… είμαι φοβισμένος και θυμωμένος, δεν θέλω να γράψω τίποτε άλλο.

μερικές ανατριχιαστικές φωτογραφίες έχει εδώ το BBC

αλλά και εντύπωση μου κάνει αυτό που γράφει εδώ πάλι το BBC ότι σε παλιότερο δυστύχημα το 2001 μερίδιο ευθύνης φέρεται να είχε παίξει η δυσκολία στην γλωσσική επικοινωνία μεταξύ φλαμανδών και βαλλόνων…

και πρώτη μέρα ίντερνετ μετά την αναγκαστική αποχή και έπεσα πάνω σε αυτό το ποστ που ο συγγραφέας του στρέφεται εναντίον των ‘φυγόστρατων”… χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο. Welcome to the internets, it’s serious business.

Χωρίς πολλά πολλά, τα κορίτσια να βγάλουν φωτογραφία τους κώλους τους και να τους στείλουν στον διαγωνισμό του καλύτερου κώλου.

[ via ]

Όπως και την προηγούμενη φορά, ακολουθούν μερικά άρθρα που ψήφισα στο buzz και αν έχετε χρόνο μπορείτε να τα διαβάσετε.

1. Η απάντηση του πρέσβη της Αϊτής στον Πατ Ρόμπερτσον. Ο Πατ Ρόμπερτσον είναι hardcore χριστιανός και είπε ότι ο σεισμός είναι αποτέλεσμα της συμφωνίας με το διάβολο που έκαναν οι Αϊτινοί για να γίνουν ανεξάρτητοι.
2. Μια ιστορία από το έτος 2033, του Γκάζι Καπλλάνι. 2033, όταν η Αλβανία θα είναι χώρα υποδοχής μεταναστών.
3. Ντροπή, ντροπή, ντροπή, του Πάσχου Μανδραβέλη. Για την μη άρση ασυλίας του βουλευτή Καράογλου που εισήλθε παράνομα σε ποδοσφαιρικό αγώνα “για να προλάβει τα χειρότερα”.
4. Κούγιας mix, μια απάντηση στα “περί ποιοτικών χαρακτηριστικών”, από το blog crazy cows. Για τις ασχήμιες της υπερασπιστικής γραμμής Κούγια και για το πόσο αυτές περιγράφουν τον ίδιο…
5. Το πιο πρόσφατο κακόγουστο ανέκδοτο: “η εθνική μας παιδεία πλήττεται”, από το blog feleki. Για τους ελληνομάχους (ή θολοπατριώτες όπως κάποιοι προτείνουν να λέγονται σε αντίποινα για το θολοκουλτουριάρηδες) και την πραγματική θέση του ελληνοχριστιανισμού στα σχολεία.
6. Η ταμπλέτα και οι παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, του Μανώλη Ανδριωτάκη. Με αφορμή το ντόρο για το iPad, ο Μανώλης Ανδριωτάκης αναρωτιέται γιατί δεν γίνεται τόσος ντόρος για τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες και μας το ξαναθυμίζει.
7. «Γιατί να μην είμαι Ελληνας;», από Ελευθεροτυπία. Συνέντευξη από τρεις μαύρους Έλληνες. Α, και σχετικό group στο Facebook με τίτλο Έλληνας γίνεσαι, δεν γεννιέσαι.
8. Επιστολή του Βασίλη Παλαιοκώστα, στην Ελευθεροτυπία. Αξίζει.

Ακολουθούν μερικά άρθρα που ψήφισα πρόσφατα στο buzz και σας προτείνω να διαβάσετε:

1. Αθωώθηκε η Στέλλα Πρωτονοτάριου, από Ελευθεροτυπία. Για όσους δεν γνωρίζουν την υπόθεση, η δασκάλα Στέλλα Πρωτονοτάριου οδηγήθηκε σε δίκη επειδή οργάνωσε σε αίθουσα σχολείου μαθήματα ελληνικών για τους αλλοδαπούς γονείς και μαθήματα της μητρικής γλώσσας των αλλοδαπών μαθητών. Ο μηνυτής, διευθυντής του σχολείου, έριξε την ευθύνη στον πρώην γ.γ. του ΥΠΕΠΘ και πήρε το μέρος της δασκάλας στη δίκη… γελοία πράγματα και νομίζω ότι από αυτή την ιστορία φάνηκε ποιος είναι δάσκαλος με το Δ κεφαλαίο. Αναρωτιέμαι αν θα το ψάξει κανείς προς την μεριά του γ.γ. ή απλά λέγονται πράγματα στον αέρα χωρίς να ιδρώνει κανένα αυτί. Σχετικές πληροφορίες υπάρχουν και στο indymedia. Μάλλον αυτό που έτσουξε ακόμα πιο πολύ ήταν που η δασκάλα άλλαξε την πρωινή χριστιανική προσευχή με ένα ποίημα του Ρίτσου – που κατ’εμέ είναι πιο κατάλληλο γιατί είναι στα ελληνικά και όχι στα πατερημωνίτικα και το περιεχόμενο είναι ευαίσθητο και πλάθει καλά την παιδική ψυχούλα.
2. Η κατάθεση της μητέρας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, από in.gr. Συγκλονιστική κατάθεση. Από την άλλη έχουμε τις ασχήμιες των δικηγόρων υπεράσπισης που προσβάλουν την μνήμη του μαθητή και την εξοργιστική δήλωση του δολοφόνου “Θέλω να δώσω κουράγιο και στη μητέρα του και σε μένα.”.
3. Στείλε το λογαριασμό αλλού, από τον Καιρό της Ελευθεροτυπίας. Περιγράφει αρκετά αποκαρδιωτικά το πώς σπαταλιέται το δημόσιο χρήμα και τη σχέση του Έλληνα ψηφοφόρου με τον Έλληνα βουλευτή που μπαίνει στο επίκεντρο του προβλήματος.
4. Το στοίχημα της λογικής, του Πάσχου Μανδραβέλη. Περιπτώσεις όπου τα ΜΜΕ αποτυγχάνουν να κάνουν ένα στοιχειώδη έλεγχο της είδησης που μεταδίδουν, με αποτέλεσμα την δημιουργία μιας εικονικής πραγματικότητας μέσα στην οποία διεξάγεται ο δημόσιος διάλογος.
5. Αϊτή: το χρέος, από το blog μητροπολιτικά. Όλα όσα θέλατε να μάθετε για το χρέος της Αϊτής. Προσοχή: μετά θα εύχεστε να μην τα είχατε μάθει.
6. Πένθος, μελαγχολία και “εθνική συνείδηση”, ή, περί κρυφομεταναστών, από το blog Radical Desire. Πολύ ενδιαφέρον άρθρο για την ψυχολογία μεταναστών μακριά από τις πατρίδες τους αλλά και ακροδεξιών στις πατρίδες τους.
7. Πως η προστασία του πολίτη συνάντησε την εθνική ταυτότητα και τη μετανάστευση, από το blog smyrnaios.net. Για τον υπουργό του Σαρκοζύ Eric Besson, την πολιτική του σταδιοδρομία, την πολιτική του στροφή υπέρ του Σαρκοζύ και την εθνική ταυτότητα της Γαλλίας.
8. Μια ζωή από ματαιώσεις, από το blog Αφημένες κάποιες Σκέψεις. Η ιστορία ενός ακόμα παιδιού μεταναστών στην Ελλάδα και πώς κατάφερε να πολιτογραφηθεί Έλληνας. Ωραία και η απάντησή του στην ερώτηση αν έγινε Έλληνας με αυτό το χαρτί: “όχι, ήμουν Έλληνας”. Κι εγώ σε σχετικές συζητήσεις εδώ στις Κάτω Χώρες μπορώ πλέον να λέω ότι ναι μεν ντρέπομαι για τη χώρα μου και αυτή την κατάσταση με τα παιδιά των μεταναστών αλλά πλέον υπάρχει ελπίδα να γίνει κάτι. Πραγματικά, με την προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ πήρε κυριολεκτική σημασία ο όρος συντηρητικό κόμμα: μην κάνεις τίποτα, μην αλλάξεις τίποτα.
9. Μετά, του ΠΕΤΕΦΡΗ (δεν ξέρω πού τονίζεται και το αφήνω κεφαλαία). Απολαυστικό ποστ για τους μετανάστες στην Ελλάδα.
10. Το κέφι ανάβει και χωρίς καπνό, από Ελευθεροτυπία. Κι όμως υπάρχουν δύο τρία μαγαζιά που αντιστέκονται και τηρούν το νόμο! Ανταποκρίσεις από το μέτωπο της καπνοαπαγόρευσης (εδώ γελάνε). Πάντως να πω εγώ ότι και στην Μαδρίτη που ήμουν το Δεκέμβρη το τσιγάρο το τιμούνε δεόντως οι Μαδριλένιοι. Δεν ξέρω από την άλλη αν έχουν κι αυτοί σχετικό τέτοιο νόμο… πάντως στην Ελλάδα όταν πήγα μύρισαν όχι μόνο τα ρούχα μου αλλά και το δέρμα μου καπνό

Καλή ανάγνωση!

Από το σημερινό πρωτοσέλιδο της freepress Metro στο Ρότερνταμ:

κλικ στην εικόνα για ευανάγνωστο μέγεθος για όσους μαθαίνουν ολλανδικά

Μόλις διάβασα το ποστ της Αφροδίτης Αλ Σαλέχ που καλύπτει νομίζω αναλυτικά τα γεγονότα του 2008. Διαβάζοντάς τα μαζεμένα θέλω να κάνω κάποια σχόλια:

1. Εντυπωσιακή η παγκόσμια γεωγραφική διασπορά της αλληλεγγύης
2. Εντυπωσιακές οι κινήσεις των παιδιών. Όταν τα ΜΜΕ λέγανε ψέματα, καταλαμβάνανε τα ΜΜΕ. Γενικά πράγματα που συμβαίνουν σπάνια σαν κινήσεις.
3. Πόσο λίγος ήταν ο ΚΚ και πόσο στάθηκε μόνο στις αποζημιώσεις για τις ζημιές. Σιχαμένος.
4. Πώς άρχισαν να πέφτουν προς το τέλος πυροβολισμοί ανύποπτοι, μέχρι που, βολικά, τραυματίστηκε αστυνομικός.

Απορώ με όσους ψάχνουν τα αίτια της εξέγερσης, δημοσιογράφους και αναλυτές. Είμαι πολύ ρομαντικός; Δεν ξέρω αλλά μου φαίνεται ότι η δολοφονία ενός παιδιού τόσο άδικα από ένα μπάτσο είναι αρκετός λόγος για να μη μείνει τίποτα όρθιο. Απορώ με όσους λένε “ναι ήταν η αφορμή αλλά φταίει που παίρνουν 700 ευρώ”. Νιώθουν ή μετράνε;

via TVXS

Greek democracy wears scary uniforms.

Εδώ μπορείτε (επιβάλεται) να διαβάσετε ένα γαμάτο ποστ για τους μπαφιάρηδες… αυτή την ενναλακτική μάστιγα… ο τίτλος Die hippie, die είναι από το ομότιτλο επεισόδιο του SouthPark που επίσης επιβάλεται να δείτε…