46 μέρες φυλακή
για ένα ζευγάρι πράσινα παπούτσια
οι ψευδομάρτυρες φορούσαν στολή
και κάποιον Βύρωνα χαιρετούσαν
Πάμε λοιπόν, δώστε τους προαγωγή
πάμε λοιπόν, κάντε ΕΔΕ να δούμε τι θα βγει
Γιατί είναι ελεύθεροι, ακόμα ελεύθεροι
αυτοί που παίξανε μ’ενός ανθρώπου τη ζωή
είναι ελεύθεροι, ακόμα ελεύθεροι
είναι επίορκοι έλληνες αστυνομικοί
και δεν είναι οι μοναδικοί
Έκαναν την μάνα του να κλάψει
πήγαν στο σπίτι κι είπαν όλα είναι εντάξει
αφού φιλήσανε παιδί γυναίκα
γι’αυτούς ο μήνας πάντα έχει δέκα
Πάμε λοιπόν, δώστε τους βραβείο
πάμε λοιπόν, διδάξτε το στο σχολείο
Πως είναι ελεύθεροι…
Free mp3 over here
Αφιερωμένο στην ελληνική δικαιοσύνη και σε όσους πετάνε αργά αργά τάπες βαρελιών περιμένοντας το χρόνο να ωριμάσει. Για κάτι καλύτερο μπορείτε να ακούσετε του Bob Dylan το Hurricane. Ευχαριστώ για την ακρόαση.
διασκευή των Pixies – Where is my mind? με το στίχο μεταφρασμένο στα ελληνικά (αν δεν το έχετε το original τραγουδάκι να το κατεβάσετε! είναι αυτό που παίζει στο τέλος του fight club όταν καταρρέουν τα κτήρια)
περισσότερο είναι απόδειξη ότι άμα υπάρχει θέληση μπορεί να γίνει μια καθαρότερη ηχογράφηση (lol) αν και έχει και κάτι τριξίματα ακόμα!
[ λήψη ]
Με τα πόδια στον αέρα, το κεφάλι στη γη
(with your feet on the air, head on the ground)
προσπάθησέ το αυτό το κόλπο και να στριφογυρίζεις, ναι
(try this trick, and spin it, yeah)
το κεφάλι σου θ’ανοίξει κι αφου μέσα κάτι δεν υπάρχει θ’αναρωτηθείς
(your head will collapse but there’s nothing in it and you’ll ask yourself)
πού ‘ν’το μυαλό μου; (where is my mind?)
πέρα έξω, μακριά, στον ωκεανό, δες το κολυμπάει
(way out in the water see it swimming)
Κολυμπούσα στην Καραϊβική
(I was swimming in the Caribbean)
ζωάκια μου κρυβόντουσαν πίσω από τα βράχια
(animals were hiding behind the rock)
εκτός απ’το μικρό ψαράκι που στ’αλήθεια ήθελε να μου μιλήσει
(except for little fish but they told me she swore that it tried to talk to me to me to me)
Το τραγούδι της Πέγκυ Ζήνα Βρες ένα τρόπο διασκευασμένο με αγάπη και μπάσο. Μόνο που δεν ξέρω να παίζω μπάσο.
Λήψη
μετά από πολύ καιρό ένα τραγούδι ντόπιας παραγωγής. οι στίχοι επειδή δεν ακούγεται και πολύ καλά:
Χιλιάδες στρουμφάκια στο δάσος
και η στρουμφίτα είναι μία
έλα να δεις φίλε μου τι σημαίνει
γαλάζια ξιφομαχία
Ο Ντορεμί της τραγουδάει
μήπως και την συγκινήσει
ο Προκόπης τις βρύσες της χαλάει
μπας και τη συναντήσει
ρεφρέν:
Μα ο μπαμπα-στρουμφ έχει άλλη στολή
κι όλο με βάζει εμένα να σκάβω
μα ο μπαμπα-στρουμφ έχει άλλη στολή
και της αρέσουνε τα κόκκινα μάλλον
Ακόμα και ο Χουζούρης
τα βράδια πια ξαγρυπνάει
ακόμα και ο Σπιρτούλης
εξυπνάδες δεν πετάει
Ο Λιχούδης πια δεν πεινάει
την όρεξή του έχει χάσει
ο Χαχανούλης πια δεν γελάει
και τις φάρσες έχει πάψει
[ ρεφρεν όσες φορές χρειάζεται για να το μάθουν όλοι ]
Όχι δε φταίνε οι περιστάσεις
είναι στ’αλήθεια ωραία
ακόμα και ο Δρακουμέλ
τη θεωρεί κορυφαία
γέφυρα:
Τι να το κάνω που μου μιλάει
αυτή σε όλους μιλάει
τι να το κάνω που μου γελάει
αυτή σε όλους γελάει
Εγώ τη θέλω μόνο δική μου
αλλά πού να προλάβω
να της εκφράσω τον ερωτά μου
αφού με βάζουν και σκάβω
κλπ κλπ καμια τετρακοσαριά φορές ακόμα το ρεφρέν έτσι για να ρθει να βαρύνει
Λήψη mp3
Credits: ευχαριστώ τον behemoth για τη λέξη “ξιφομαχία” που είναι γαμάτη
το μπλόγκι κλείνει για τις εορταστικές ημέρες του Πάσχα (το Πάσχα – του Πάσχατος έπρεπε να είναι γαμώ τους εβραίους γαμώ) και επιθυμεί να μοιραστεί μαζί σας την χαρά που θα ένιωσαν οι οπαδοί του Ιησού όταν Εκείνος αναστήθηκε. Φάε τα λυσσακά σου Andrew Lloyd Webber.
Ένα νέο άσμα, βασισμένο στο ομότιτλο σύνθημα του Βεεμώθ. Θα έλεγα ότι έχει χρονογραφηματικό χαρακτήρα 
Οι φοιτητές στο δρόμο από καιρό
μα μες τα σπίτια κανείς δεν το ξέρει
γιατί τα βράδια στα δελτία των οκτώ
δεν δείχνουν κάτι που να μην τους συμφέρει
Μου είχες πει πως αν σ’αγαπώ
πρέπει να κάνω ότι λέει το κανάλι
σε ένα μπλέντερ γεμάτο χυμό
ένα τηλέφωνο να φάω για βράδι
Ήτανε όλα μισά και φοβισμένα
ελεγχόμενα και προαποφασισμένα
κι αφού μου λες πως όλα είναι χαμένα
έφαγα το τηλέφωνο για σένα
Σε μία δίκη σε στήνουν αν θέλουν
βάζουν για μάρτυρες μπάτσους σωρό
για να σου δείξουν πως αυτό που πιστεύουν
πρέπει να το’χεις και εσύ ιερό
Τηλεοπτική δημοκρατία
αρχίζει κάπου γύρω εκεί στις οκτώ
ότι έχεις να πεις πες εν συντομία
το δικαστήριο δεν έχει καιρό
Ήταν όλα μισά και φοβισμένα…
στα μουσικά όργανα που έχω – και θα ήθελα να μπορώ να παίζω – συγκαταλέγεται πλέον και ένα μπουζούκι
ακούστε πώς ακούγεται στο riff από το come as you are
Νέο τραγουδάκι. Μπλουζοειδές. Μεγάλο και βαρετό. Όπως πρέπει να είναι.
Update: έκανα λάθος και το mp3 που ανέβηκε έχει χαμηλά την ένταση. Σόρι. Αν το φτιάξω θα ενημερώσω.
Η καταχώριση στο podcast μου
Κατεβάστε το τραγούδι
Από τη μέρα που σε είδα δε μπορώ δε μπορώ να κοιμηθώ
και δε με νοιάζει πια τι λένε στα δελτία των εφτά και των οχτώ
Έλα παιδί μου έλα μαζί μου
έλα καρδιά μου στην αγκαλιά μου
Τα εφαρμοστά σου παντελόνια και οι μπλουζίτσες σου οι κολλητές
έχουν ξεκάνει όλους τους άντρες και ξεσηκώνουν μέχρι κι αδερφές
Όπου περνάς ανοίγουν μάτια διάπλατα για να σε βλέπουν καλά
οι οφθαλμίατροι φοβούνται ότι θα μείνουνε χωρίς δουλειά
Από τη μέρα που σε είδα δε μπορώ δε μπορώ να κοιμηθώ
και δε με νοιάζει πια τι λένε στα δελτία των εφτά και των οχτώ
Κάθε στιγμή μου περιμένω να’ρθει η ώρα να σε ξαναδώ
Από τη μέρα που σε είδα δε μπορώ δε μπορώ να κοιμηθώ
Γράφτηκα στο podomatic για να ανεβάσω το νέο μου τραγουδάκι.
Το RSS Feed μου στο podomatic
και το URL του podcast μου
Gone In The River Of The Time
No hope can reach me
all my life has passed away
just like a rainbow
it wasn’t meant to stay
Memories haunting
returning every day
holy wounds
of happy yesterday
Forever yours, forever mine
Another life, another time
Gone in the river of the time
Dreaming is painful
because when you wake up
the room is empty
and you cannot go back
Each morning
the same as every night
behind false smiles
my eyes will never cry
