Ποδηλατόδρομος στην Αθηνάς; Γίνονται αυτά τα πράγματα; Φυσικά και όχι… εκτός κι αν επέμβουν οι Αλητόγατοι! Πήραν τα σύνεργά τους και με τη συνδρομή της αστυνομίας που έκλεισε το δρόμο έβαψαν τον δικό τους ποδηλατόδρομο στην Αθηνάς. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο blog των Αλητόγατων και αρκετές φωτογραφίες μπορείτε να δείτε εδώ.
Είχα αναφερθεί και παλιότερα στον Γιώργο Χερουβίμ και την προσπάθειά του. Διατηρεί blog εδώ με την περιπέτειά του και έχει πολύ ωραίες φωτογραφίες!
Χθες έκανα την πρώτη απόπειρα να έρθω στη δουλειά με το νέο ποδήλατο. Εύκολο. 18χλμ σε 58 λεπτά. Είχα να κάνω από τότε που έφυγα από την Αθήνα, πριν 10 μήνες περίπου.
Η διαδρομή: είχα το σχετικό άγχος μην χαθώ κλπ. Τελικά, και σε αυτό το θέμα, οι Ολλανδοί είναι οργανωμένοι. Οι ποδηλατόδρομοι έχουν ταμπέλες και για το Ντελφτ έγραφε “route 2″ (διαδρομή 2). Επομένως ακολουθείς ταμπελίτσες που γράφουν Ντελφτ (ή route 2). Επίσης πού και πού κάτω στον ποδηλατόδρομο έχει γραμμένο το “route 2″. Οπότε δύσκολα χάνεσαι. Η διαδρομή αυτή καθ’αυτή είναι ευχάριστη, περνά μακριά από αυτοκινητοδρόμους ευτυχώς. Ολλανδική εξοχή, ποτάμια, κανάλια, αγελάδες, καραβάκια, πόνι, κλπ.
Η επίδοση: πιστεύω ότι θα βελτιωθεί με τον καιρό που θα συνηθίσω πάλι, γιατί το 1/3 της διαδρομής περίπου είναι μια μακριά ευθεία στη μέση του πουθενά. Εκεί έχεις την ευκαιρεία να πιάσεις καλή ταχύτητα.
Η ετοιμασία: μιας και στο mountain (hybrid, whatever) δεν μπορείς να βάλεις τσάντα πίσω, τα κουβαλάς όλα στην πλάτη. Υπολογιστή, φορτιστή, κινητό, βρακί, κάλτσες, φανέλα, πουκάμισο, σακούλα να βάλεις τα βρεγμένα… και μια μπανάνα για να φας μόλις φτάσεις! (Γιατί μιλάω στο δεύτερο πρόσωπο;) Στη δουλειά εννοείται ότι έχει ειδικό χώρο στάθμευσης για το ποδήλατο.
Το ευτράπελο: στο γυρισμό χάθηκα… δεν είδα το “route 2″ στην ταμπέλα… και έτσι πήγα από αλλού και κατέληξα να ποδηλατώ για δύο ώρες. Σύνολο τρεις ώρες χθες… πακέτο. Αλλά δε μασάμε!
Και σήμερα με ποδηλατάκι και με κόντρα άνεμο. Σίγουρα ακούγεται σαν μια μεγάλη ταλαιπωρία για όσους έχουν καλομάθει στο ΙΧ αλλά αν μπορείτε δοκιμάστε το. Κάνετε καλό στην υγεία σας, στο περιβάλλον και στην τσέπη σας! (Μια κοινωνική προσφορά του singen sang gesungen)
Εδώ στις Κάτω Χώρες οι αστυνομικοί είναι συχνά με ποδήλατο. Στην Ελλάδα, οι μπάτσοι τα βρίζουν. Όπως βρίζουν τα πάντα δηλαδή. Όπως συμβαίνει σε οποιοδήποτε ασπόνδυλο λάβει εξουσία και ατιμωρησία ταυτόχρονα.
Το να αγοράζεις ποδήλατο στην Αθήνα και να το κινείς μέσα στην πόλη είναι ριψοκίνδυνο.
Το να αγοράζεις ποδήλατο στην Ολλανδία και να το κινείς μέσα στην πόλη είναι πιο αυτονόητο από το να αναπνέεις.
Το να αγοράζεις ελληνικό ποδήλατο στην Ολλανδία με σκοπό να πηγαίνεις με αυτό στη δουλειά σου που είναι 18χλμ μακριά είναι typical me.
Αρκετές οι βελτιώσεις από το παλιό IDEAL Megisto που είχα και μου κλέψανε μια ωραία πρωία έξω από το πεντάγωνο. Καλύτερα χερούλια και πετάλια καθώς και σέλα με κενό στη μέση για τον προστάτη φαντάζομαι.
Από Δευτέρα ξεκινάμε! Ελπίζω η μπόχα να είναι υποφερτή από τους συναδέλφους…
Για το γεγονός ότι αγόρασα ελληνικό ποδήλατο στην Ολλανδία, που είναι το ισοδύναμο του να εξάγεις χιόνι στους εσκιμώους, επερώτηση θέλησε να κάνει ο Άδωνις με σκοπό την βράβευσή μου από το κοινοβούλιο αλλά δεν τα κατάφερε γιατί ο ΚΚ την έχει κλείσει τη βουλή.
Συνοπτικά: σήμερα εγώ και ο γνωστός φωτοσοπάς μπήκαμε στο μετρό στο Σύνταγμα με το ποδήλατό μου (πράγμα που απαγορεύεται) και κατεβήκαμε στο σταθμό Αμπελοκήπων, αφού πρώτα επιχειρήθηκε από τους υπαλλήλους του μετρό να μας σταματήσουν.
Αναλυτικά: με το που μπήκαμε στο σταθμό στο Σύνταγμα και ενώ ακόμα περιμέναμε να βγάλουμε εισητήριο, ήρθε ο πρώτος υπάλληλος του μετρό και είπε ότι απαγορεύεται το ποδήλατο. Εγώ απάντησα ότι το ξέρω και ότι θα το βάλω στο τελευταίο βαγόνι. Για λίγη ώρα πέσαμε σε βρόχο με αυτές τις δύο ατάκες που ο ένας έλεγε στον άλλον. Την έξοδο από το βρόχο έδωσε ο υπάλληλος που με ρώτησε ποιος νομίζω ότι είμαι και του απάντησα ότι είμαι πολίτης που διεκδικώ το δικαίωμά μου να βάλω το ποδήλατο στο μετρό. Μου ξανα-απάντησε ότι απαγορεύεται. Έσκασε μύτη και άλλος υπάλληλος με τον όποιον άρχισα να συνομιλώ ενώ ο γνωστός φωτοσοπάς συνομιλούσε με τον αρχικό υπάλληλο, λανσάροντας το ευρωπαϊκό του προφίλ (ότι είμαστε η μοναδική πρωτεύουσα που δεν επιτρέπεται κλπ). Δεν άκουγα τι λέγανε γιατί μιλούσα με τον νέο υπάλληλο, ο οποίος μου είπε να το βάλω σε άλλο σταθμό πάντως όχι εδώ γιατί είναι και ώρα αιχμής. Μου είπε ότι επιτρέπεται στον ΗΣΑΠ και εγώ του είπα ότι δε θέλω να το βάλω στο ΗΣΑΠ αλλά εδώ. Επίσης τους είπα ότι όσο περισσότεροι το κάνουν αυτό, τόσο πιο σύντομα θα επιτραπεί η είσοδος των ποδηλάτων στο μετρό, πράγμα στο οποίο δε διαφώνησαν. Από τη μεριά τους μου εξήγησαν ότι αν δεν κάνουν τη δουλειά τους (που είνα να τηρούν τους κανονισμούς μεταξύ άλλων) θα έχουν συνέπειες, στο οποίο και εγώ δε διαφώνησα. Τελικά καταλήξαμε στο ότι εγώ θα το περάσω και άμα θέλουν ας με σταματήσουν και μου απάντησαν ότι θα ειδοποιήσουν τον αστυνομικό.
Αρχίσαμε να κατεβαίνουμε τις σκάλες. Στα μισά ήρθε ο ένας υπάλληλος και μου είπε να περιμένω να έρθει ο αστυνομικός. Του είπα ότι δε μπορώ να περιμένω μέσα στη μέση γιατί κλείνουμε και το δρόμο και του αντιπρότεινα να έρθει μαζί μου, όπως και έγινε. Κατεβήκαμε τις σκάλες εγώ (με το ποδήλατο στο χέρι), ο γνωστός φωτοσοπάς και ο ένας υπάλληλος και ήρθε ο αστυνόμος του μετρό μαζί με έναν τύπο με πολιτικά τον οποίον στη συνέχεια της ιστορίας θα αποκαλούμε ο μυστηριώδης τύπος με τα πολιτικά. Ο αστυνόμος μας χαιρέτησε και ρώτησε “για το ποδήλατο;” Απαντήσαμε καταφατικά και μας είπε ότι είναι πολύ απλό, “θα βγάλετε την μπροστινή ρόδα και θα το πάρετε ως αποσκευή”. Στο ποδήλατό μου αυτό γίνεται εύκολα μιας και έχει κλιπάκι. Ο μυστηριώδης τύπος με τα πολιτικά έβαλε και τα χέρια του και βοήθησε να ανοίξουμε λίγο το ποδήλατο για να βγει η ρόδα. Ο αστυνομικός, ο οποίος ήταν τεραστίων διαστάσεων και θα μπορούσε να παίξει σε ταινία τον μικρό αδερφό του Κόναν του βάρβαρου, γέλασε και είπε “και έτσι το ποδήλατο βαφτίζεται αποσκευή”. Από κάπου ήρθε και ο άλλος υπάλληλος που μου είπε να το βάλω στο τελευταίο βαγόνι.
Αφού έφυγαν όλοι αυτοί, μία κυρία με το παιδί της με ρώτησε αν τελικά επιτρέπεται το ποδήλατο στο μετρό. Απάντησα πως όχι ακόμα, αλλά σκέφτονται πιλοτικά να το ξεκινήσουν τα σαββατοκύριακα (αυτό το ξέρω από τους ποδηλάτες των οποίων την mailing list διαβάζω αλλά στην οποία κατά περίεργο τρόπο δεν μπορώ να γράψω).
Ο γνωστός φωτοσοπάς πήρε τη ρόδα και εγώ το υπόλοιπο ποδήλατο και βγάλαμε μερικές φωτό. Ακολουθεί το φωτορεπορτάζ του γνωστού φωτοσοπά το οποίο δεν έχει υποστεί φώτοσοπ.
Να πω ότι οι δύο υπάλληλοι του μετρό ήταν ευγενικοί στην προσπάθειά τους να μας εμποδίσουν να μπούμε στο μετρό. Επίσης ευγενικοί ήταν ο αστυνομικός και ο μυστηριώδης τύπος με τα πολιτικά οι οποίοι έδωσαν τη συμβιβαστική λύση.
Όντως ήταν ώρα αιχμής. Επιπλέον στην πλατεία συντάγματος γινόταν αντιπολεμική συναυλία με αποτέλεσμα να υπάρχει επιπλέον φόρτος στο μετρό μιας και είχαν κλείσει δρόμοι. Ακόμα και έτσι όμως, στο τελευταίο βαγόνι όπου μπήκαμε χωρούσαν άνετα και άλλα ποδήλατα. Το ποδήλατο έχει θέση στο μετρό.
αφίσα και κείμενο από ποδηλατοπορεία
