singen sang gesungen

(ο τίτλος είναι επίτηδες ανορθόγραφος)

Διάβασα διάφορα καλέσματα αριστερών σχημάτων που καλούν σε εκδηλώσεις με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Είναι ενδιαφέρον πως στη λίστα των αιτημάτων στην τελευταία θέση μπαίνει και ένα, άσχετο στα μάτια μου, αίτημα περί εργασιακών, μισθολογικών ή άλλων οικονομικών θεμάτων. Ήρθε και στο mail μου μια ολλανδική πρόσκληση από Έλληνες εδώ που καλούν για αλληλεγγύη στον κοινωνικό αγώνα.

Δεν ξέρω αν ένας δεξιός θα κατέβαινε σε μια τέτοια πορεία όπως αυτές που καλούνται σήμερα αλλά μάλλον όταν στα αιτήματα μπαίνει και κάτι που δεν συμφωνεί δεν θα συμμετάσχει. Και κάπου εδώ σκέφτομαι πώς επιβεβαιώνεται η παροιμία “όποιος ζητάει τα πολλά χάνει και τα λίγα” (και η άλλη με τα πολλά καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη).

Αυτό που κάνει η αριστερά είναι να τσουβαλιάζει δύο τρία διαφορετικά ζητήματα μαζί. Νομίζω ότι μπορούμε να αποσυνδέσουμε το αίτημα για δημοκρατική αστυνομία με στροφή 180 μοιρών από τη σημερινή της ανίκανη και χουλιγκανίστικη νοοτροπία από το αίτημα για ανατροπή του καπιταλισμού, των σταζ και των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Ακόμα κι ένας hard core θατσερικός δεν θέλει να εξευτελίζονται τα παιδιά σε τυχαίους ελέγχους ψευτοτσαμπουκάδων βλαχομπάτσων και δεν θέλει να βρεθεί δαρμένος σε ένα νοσοκομείο επειδή στραβοκοίταξε ένα όργανο της τάξης. Και με την σημερινή ελληνική αστυνομία, αυτοί είναι βάσιμοι αληθινοί κίνδυνοι που απειλούν τον καθένα. Και αν η αριστερά, που διεκδικεί – ίσως δίκαια – δάφνες δημοκρατικής ευαισθησίας θέλει, μπορεί να διαμορφώσει ευρύτερη συναίνεση πάνω στο πρώτο, αποσυνδέοντάς το από το δεύτερο. Γιατί νομίζω ότι ο Αλέξης θα ήταν καλύτερο να ζούσε κι ας δούλευε με 700 ευρώ. Και όσο για τα αδιέξοδα που επικαλούνται της νεολαίας, νομίζω ότι μπορούν να κάνουν διαδήλωση και στις 7 και στις 5 Δεκέμβρη – αν είναι δε τόσο ασφυκτικά τότε απορώ πως περιμένουν να πλησιάσει μια επέτειος για να τα εκφράσουν.

Με τον αντίποδα δεν θα ασχοληθώ. Συμφωνώ ότι είναι άσχημο να γίνονται καταστροφές αλλά όταν δεν λες μια κουβέντα για τους δικούς σου ένστολους χουλιγκάνους τότε δεν καταλαβαίνω πώς νομιμοποιείσαι να μιλήσεις για τους άλλους. Επίσης δεν θα ασχοληθώ με τους φορείς της χαράς της επανάστασης, αν είχαμε μια ικανή αστυνομία όποιος σπάει και καίει θα ήταν κρατούμενος κάπου.

Δίπλα στον δολοφόνο ειδικό φρουρό θα πρέπει να καθήσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου κάθε υπουργός ΔΤ και πρωθυπουργός που πέρασε χωρίς να αγγίξει αυτή την αστυνομία ή που ακόμα χειρότερα την εξέθρεψε. Και η μόνη ουσιαστική έμπρακτη τιμή στη μνήμη του Αλέξη είναι μία υπουργική απόφαση για αφοπλισμό της αστυνομίας, διάλυση των πραιτωριανών ΜΑΤ και αναβάθμιση του μηδενικού επαγγελματισμού της αστυνομίας.

Πριν ένα χρόνο, ένα περιπολικό σταμάτησε σε ένα δρόμο. Οι αστυνομικοί φώναξαν “ελάτε ρε μουνιά” στα παιδιά που ήταν στο δρόμο. Περπάτησαν προς το μέρος τους, έβγαλαν τα όπλα, σκότωσαν ένα παιδί και περπάτησαν προς το περιπολικό αποχωρώντας.

Αν εξαιρέσεις τον πυροβολισμό και ίσως τα όπλα, αυτό για την Ελληνική Αστυνομία δεν είναι σπάνιο. Ίσως δεν είναι μια τυπική βραδιά Παρασκευής, είναι πάντως ατιμώρητο.