singen sang gesungen

Μερικές σκέψεις για τις εθνικές εκλογές:

1. Από τη στιγμή που έχουμε αιρετή τοπική αυτοδιοίκηση, ποιος ο λόγος να υπάρχουν βουλευτές ανά νομό. Απαντήσεις τύπου “για να διορίζει την κόρη της κυρα Τασίας” δεν γίνονται αποδεκτές.
2. Οι ψήφοι των ψηφοφόρων των μικρότερων κομμάτων πάνε στο βρόντο στις μικρές εκλογικές περιφέρειες.
3. Ψηφίζουμε και το αποτέλεσμα της ψήφου καθορίζει ταυτόχρονα δύο εξουσίες, την εκτελεστική και την νομοθετική.

Δεν θα ψηφίσω σε αυτές τις εθνικές εκλογές. Κάτι οι υποχρεώσεις εδώ, κάτι που το άφησα και δεν έκλεισα εισητήριο και τώρα είναι πανάκριβο, κάτι που ντρέπομαι να πάρω τηλέφωνο σε κάποιο κόμμα για να μου βρει φτηνό εισητήριο (αλλά γιατί ντροπή; δικά μου λεφτά είναι, άντε και της Ζίμενς, αλλά κυρίως δικά μου)… τι θα ήθελα, για να λειτουργεί κατά τη γνώμη μου καλύτερα το σύστημα:

1. δύο εθνικές εκλογές, μία για τη σύσταση της βουλής, μία για τη σύσταση της κυβέρνησης. Τετρατείς θητείες για τα δύο σώματα, η εκλογή του ενός σώματος στη μέση της θητείας του άλλου.
2. για τις βουλευτικές εκλογές, η κατανομή των εδρών με απλή αναλογική, πανελλαδικά
3. οι βουλευτές να μην είναι καραγκιόζηδες αντανακλάσεις των τοπικών κοινωνιών αλλά σοβαροί άνθρωποι με γνώσεις ώστε να μπορούν να κρίνουν σοβαρά ένα νομοσχέδιο και όχι να ψηφίζουν σαν τη γιαγιά στο χωριό ότι τους λέει ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας.
4. το κάθε κόμμα να κατεβάζει ένα πανελλαδικό ψηφοδέλτιο με 300 υποψηφίους, κατά το δυνατόν άξιους ανθρώπους που να μπορούν να ανταπεξέλθουν στο ρόλο τους
5. ασυμβίβαστο υπουργού – βουλευτή

Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να λύσουμε και αυτά τα ζητήματα, αν θέλουμε να μιλάμε για δημοκρατία και όχι για δικτατορίες τετραετούς θητείας. Για μένα αυτή τη στιγμή περισσότερη αξία έχουν οι εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης όπου αν εκλεγεί κάποιος δήμαρχος ή νομάρχης με όρεξη μπορεί να κάνει την διαφορά στον τόπο του. Οι εθνικές εκλογές είναι ένα ωραίο και ακριβό σώου για την παραπολιτική φιλολογία, όπως οποιοδήποτε ριάλιτι. Η μόνη ψήφος που έχει νόημα είναι η ψήφος τακτικής παίζοντας με την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ. Καμία ουσία.

Περπάτησε αργά και κάθησε στη θέση της. Το κορμί της ήταν λεπτό, μάλλον ψηλή. Καστανή, προς το καστανόξανθο. Τα μαλλιά της ήταν κοντά, ατημέλητα, ανακατωμένα. Φορούσε ένα μεγάλο πολύχρωμο μαντήλι γύρω από το λαιμό της, μία ψιλή ζακέτα, μαύρα παπούτσια με μπλε κάλτσες. Για την ακρίβεια, τουλάχιστον μία κάλτσα χρώματος μπλε, όπως θα έλεγε ένας σωστός μαθηματικός, μιας και μόνο το ένα μπαντζάκι της είχε σκαλώσει ανεβασμένο. Το πιο περίεργο όμως πάνω της ήταν κάτι άλλο. Ενώ βρισκόταν στο μετρό, το βλέμμα της δεν περιοριζόταν από τους νόμους που περιορίζουν τα βλέμματα των ανθρώπων που αναγκάζονται να συνυπάρξουν για δεκαπέντε λεπτά με ένα σωρό άγνωστους ανθρώπους. Κοιτούσε έξω. Κοιτούσε μέσα από τους απέναντι επιβάτες, μέσα από το βαγόνι, μέσα από τον τσιμεντένιο τοίχο της σήραγγας. Μετά κοιτούσε κάποιον άλλον. Αλλά όποιον κοίταζε ήταν σαν να του χάριζε κάτι από το βλέμμα της. Δεν κοίταζε όπως κοιτάζουν όλοι, νευρικά, επιθετικά, για λίγο. Κοίταζε στα μάτια, και όποιον την αντικοίταζε τον απήγαγε εκείνη τη στιγμή, μεταφέροντάς τον σε ένα μέρος που δεν ακουγόταν τίποτα, παρά μόνο ο ήχος από το παρά λίγο χαμόγελό της. Μετά κοιτούσε κάποιον άλλον. Και κάποιον άλλον. Έφτιαχνε σιγά σιγά το μικρό της στρατό. Μετέτρεπε καμπουριασμένα δέματα με μουσικές στα αυτιά σε ανθρώπους με παιδική απορία και χαζά χαμόγελα. Και από όλους αυτούς τους μαγεμένους, κανείς δεν κατάλαβε ότι πλέον εκείνη δεν πατούσε καν στη γη αλλά την ακολουθούσαν από κοντά. Είχε βγάλει τα παπούτσια της και πετούσε, οι μπλε τις κάλτσες αφήνανε πίσω αστεράκια, το μαντήλι της κυμάτιζε στον αέρα σαν σημαία και με κάθε της χαρούμενη φωνή σού έσβυνε από μία χαρακιά στο πρόσωπο. Όταν το μετρό έφτασε στον προορισμό του, κατέβηκαν όλοι πετώντας και μετέδωσαν το μήνυμα παντού. Μέσα σε μια βδομάδα είχαν κατακτήσει όλον τον πλανήτη.

Άλλη μια βδομάδα, άλλη μια Δευτέρα και το μετρό το πρωί έφτανε στον κεντρικό σταθμό του Ρότερνταμ όταν… κάτι ήταν διαφορετικό… η αποβάθρα ήταν διπλάσια, πολύχρωμα φώτα στόλιζαν τον τοίχο απέναντί της και οι σκάλες ήταν πολλαπλάσιες και διαφορετικές… ω ναι, μας είχε αφήσει αλλού! Μετά από πολύ καιρό έργων, τον ανοίξανε φαίνεται το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε και έτσι Δευτέρα πρωί πρωί ο κόσμος κοίταγε σα χαμένος και ψάχναμε να βρούμε από πού θα πάμε στο τρένο. Ευτυχώς είχε ταμπέλες και για τους απρόσεχτους είχε και υπαλλήλους που σε βοηθούσαν. Τα έργα συνεχίζονται και θα συνεχίζονται για άλλα 3 χρόνια σύμφωνα με τις πινακίδες γιατί ξανασχεδιάζουν τον σταθμό και του μετρό και του τρένου γιατί το Ρότερνταμ έχει μεγαλώσει και αυτό που έχει δεν αρκεί. Σχεδιάζουν ακόμα και μετρό που θα συνδέει το Ρότερνταμ με τη Χάγη, το λεγόμενο Randstadrail… μεγαλεία!

This post is also available in English, Dutch

Λίγη έκπληξη προκαλεί η είδηση στο in.gr για τα χρέη της Τραμ ΑΕ:

Σήμερα, πέντε χρόνια μετά τα εγκαίνιά του, απειλείται η ίδια η βιωσιμότητα του μέσου, καθώς η Τραμ ΑΕ έχει συσσωρεύσει ζημίες άνω των 90 εκατ. ευρώ, τη στιγμή που το σύνολο των υποχρεώσεών της ξεπερνά τα 100 εκατ.

Το πιο ωραίο είναι με τις προσλήψεις:

Αν και το αρχικό οργανόγραμμα (εκπονήθηκε από γερμανική εταιρία με μεγάλη εμπειρία στη λειτουργία τραμ) προέβλεπε 253 εργαζόμενους για την πλήρη λειτουργία του (350 μαζί με τους υπαλλήλους καθαριότητας και φύλαξης), σήμερα ο αριθμός τους έχει εκτοξευτεί στους 700.

Φυσικά όλοι αυτοί κάπου πρέπει να χωρέσουν, οπότε χρειάστηκαν και νέα γραφεία!

οι αθρόες προσλήψεις το τελευταίο διάστημα δημιούργησαν προβλήματα ασφυξίας στις εγκαταστάσεις του στο Ελληνικό. Για τον λόγο αυτό, η διοίκηση της Τραμ ΑΕ μέσα σε ένα τριήμερο (25 και 28 Αυγούστου 2009), αφού ενέκρινε με συνοπτικές διαδικασίες 36 νέες προσλήψεις, αποφάσισε να προχωρήσει και σε μίσθωση νέων γραφείων, εκτός των εγκαταστάσεων του Ελληνικού, για να στεγαστούν οι νεοπροσλαμβανόμενοι.

Ο σοσιαλισμός νίκησε για άλλη μια φορά!

Επειδή μπαίνουμε στην τελική εβδομάδα πριν τις εκλογές, αυτό το βίντεο ελπίζω να σας βοηθήσει να ανταπεξέλθετε, με τη δύναμη του Ιησού Χριστού.

“Καλημέρα”. Ο υπάλληλος δεν απάντησε, ούτε καν έστρεψε το βλέμμα του για να αντικρύσει τον επόμενο στην ουρά. “Καλημέρα”, επέμεινε ο καλοντυμένος κύριος. Φορούσε ένα μαύρο κουστούμι με μωβ πουκάμισο, μαύρη γραββάτα και μαύρα παπούτσια. Από την κορφή ως τα νύχια ήταν στην εντέλεια και ξεχώριζε με τη μία. Δεν είναι και τόσο δύσκολο να ξεχωρίσεις βέβαια ανάμεσα σε άτομα με ανοιχτά πουκάμισα και χρυσές καδένες στο λαιμό. “Τι θέλετε”, απάντησε απότομα ο υπάλληλος. “Θα ήθελα μία βεβαίωση σύμφωνα με το νόμο 3412″, είπε χαμογελώντας στον αγενή υπάλληλο.
- “Δεν την δίνουμε σήμερα, περάστε αύριο”, είπε ο υπάλληλος στρέφοντας το βλέμμα του από τον καλοντυμένο κύριο και πιάνοντας και πάλι το Πάμε Στοίχημα.
- “Μα δεν δουλεύετε σήμερα;”, ρώτησε ο κύριος.
- “Σας είπα κύριε…”. Αυτό πρόλαβε να πει έντονα ο υπάλληλος, τονίζοντας κάθε λέξη, όταν στρέφοντας το βλέμμα του πάλι στον κύριο διαπίστωσε ότι ο ευγενικός κύριος κρατούσε ένα περίστροφο και, ακόμα χειρότερα, τον σημάδευε με αυτό. Δεν ήξερε τι να κάνει, δεν είχε ξαναβρεθεί σε τέτοια κατάσταση. Συνήθως ή φεύγανε με την πρώτη και τον αφήνανε ήσυχο ή απλά τσακωνόντουσαν μαζί του και τους έστελνε στον προϊστάμενό του, με τον οποίον μπορούσε να μείνει ήσυχος ότι δεν θα τον ενοχλούσε.
- “Σιχαίνομαι τα αποβράσματα του είδους σου”, είπε ο κύριος, “αλλά πιο πολύ σιχαίνομαι την παντοδυναμία σας”. Τράβηξε την σκανδάλη και εκτέλεσε εν ψυχρώ τον υπάλληλο.

Όσοι ήταν μέσα στην αίθουσα άρχισαν να ουρλιάζουν και να τρέχουν πανικόβλητοι προς την έξοδο. Ο πυροβολισμός δεν είχε ακουστεί στους πάνω ορόφους γιατί ο καλοντυμένος κύριος είχε φροντίσει να βάλει σιγαστήρα. Ανέβηκε στον πάνω όροφο όπου πίσω από το γκισέ ορισμένοι αναρωτιόντουσαν αν ακούστηκαν φωνές από κάπου.
- “Καλημέρα, θα ήθελα μια βεβαίωση σύμφωνα με το νόμο 3412″, είπε πολύ δυνατά. Έβγαλε το όπλο του. “Τώρα”.
- “Σας παρακαλώ κύριε, τι πράγματα είναι αυ-” μπαμ.
Μία άλλη προσπάθησε να φύγει τρέχοντας, μπαμ.
Ο διευθυντής βγήκε από το γραφείο του “μα τι φασαρία εί-” μπαμ.
Μια άλλη υπάλληλος άρχισε να κλαίει και να φωνάζει “παναγιά μου”, μπαμ.
- “Εντάξει εντάξει θα σας τη δώσουμε!” είπε τελικά μια άλλη υπάλληλος. “Έχετε μαζί σας το διπλότυπο από την ” μπαμ.
- “Ορίστε ορίστε πάρτε την, συμπληρώστε το όνομά σας και τα στοιχεία σας, έχει ήδη την σφραγίδα, μόνο λυπηθείτε μας!” μπαμ.

Πήρε τη βεβαίωση και έφυγε, έχοντας κάνει τον κόσμο λίγο καλύτερο.

Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και οι ανατροπές συγκλονίζουν! Οι εθισμένοι τζογαδόροι δεν πρέπει να χάσουν την ευκαιρεία να μείνουν άστεγοι ποντάροντας στα σιγουράκια των προσεχών εθνικών εκλογών. Μετά την εγκατάσταση της δοκιμαστικής έκδοσης του iWork ‘09 οι συσχετισμοί για την παράσταση-κωμωδία νίκης έχουν ως εξής:

Τα συμπεράσματα που μπορούμε να βγάλουμε από τις νέες μετρήσεις είναι:

1. το γράφημα έχει γίνει 3D το οποίο σημαίνει ότι έρχονται δύσκολες μέρες όποιος και να νικήσει
2. ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να κερδίζει την πρωτιά με διαφορά, ωστόσο αυτό δεν του δίνει την δυνατότητα να σχηματίσει κυβέρνηση γιατί με το που θα πάρει τέτοιο ποσοστό θα διασπαστεί στις συνιστώσες του, οι συνιστώσες του θα διασπαστούν σε υποσυνιστώσες, έως ότου να κινείται στο όριο του μπαίνω δεν μπαίνω στη βουλή.
3. ο ΛΑΟΣ παίρνει 1% επειδή έπιασαν δουλειά τα κονσερβοκούτια του 53% του ΣΥΡΙΖΑ. Απομένει μόνο ο Άδωνις και όσοι έχουν αγοράσει τα βαριά πακέτα του Λιακόπουλου, τα οποία χρησιμοποιούν αποτελεσματικά σαν αμυντικό όπλο ΕΛ.
4. για πρώτη φορά ικανοποιούμε πάγιο αίτημα του ΚΚΕ και το εμφανίζουμε κατά σύμβαση με αρνητικό πρόσημο. Στην πραγματικότητα παίρνει 10% αλλά επειδή μόνο η δική του πολιτική είναι η σωστή, το βάζουμε ανάποδα για να ξεχωρίζει. Τι Πλαστήρας τι Παπάγος, φάντης και ρετσινόλαδο, πέντε κόμματα δύο πολιτικές, τιμωρήστε τους στις κάλπες, λαϊκή πανστρατιά και άλλα ντελίρια.
5. Η ΝΔ παίρνει 14%. Το ΠΑΣΟΚ 26%. Αν επαληθευτεί η μέτρηση τότε πιθανή εξέλιξη είναι απογοητευμένοι οι δύο αρχηγοί να αποχωρήσουν και να δώσουν τη θέση τους σε Ντόρα (ιφ γιου νόου γουατ άι μην) και Ευάγγελο Βενιζέλο που θα κάνουν συγκυβέρνηση.
6. Οι Οικολόγοι γίνονται αξιωματική αντιπολίτευση ( ! ).

Γράνα!

Το blog παρουσιάζει την αποκλειστική του δημοσκόπηση για τις εθνικές εκλογές της 4ης Οκτώβρη. Η δημοσκόπηση έγινε εισάγοντας διάφορα νούμερα στο OpenOffice και λαμβάνοντας υπόψη πόση ώρα μου απομένει για κολατσιό.

Στο παραπάνω γραφικό φαίνεται η προτίμηση των πολιτών στο ερώτημα ποιος θα θέλατε να διοικήσει την MARFIN αν ο Βγενόπουλος την πουλούσε στο κράτος. Παρατηρήστε πόσο κοντά είναι τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων, την ανάκαμψη ΝΔ αλλά και την θριαμβευτική επάνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στα παλιά του δημοσκοπικά υψηλά ποσοστά.

Ξεκίνησα και πάλι Ολλανδικά, στο επίπεδο δύο, πριν δυο βδομάδες. Πρέπει να πω ότι έχω βελτιωθεί αρκετά, σήμερα μάλιστα στη δουλειά έκανα την πρώτη μου μεγάλη (σε λογικά επίπεδα) κουβέντα με συναδέλφους όπου μίλαγα κυρίως εγώ και σχεδόν μόνο Ολλανδικά. Δήλωσαν εντυπωσιασμένοι. Βέβαια έχω ακόμα πολύ περιορισμένο λεξιλόγιο. Αλλά σιγά σιγά βελτιώνομαι.

Η σύσταση του τμήματος αυτή τη φορά είναι διαφορετική. Από το τμήμα του επιπέδου ένα συνεχίζουν μόνο εγώ και μια κοπέλα από το Πράσινο Ακρωτήρι. Έχουμε ακόμα: 2 Πολωνέζες και έναν Πολωνό, 2 Κινέζους, έναν Ρώσο, έναν Ιταλό, μία Ισπανίδα και έναν ακόμη από το Πράσινο Ακρωτήρι. Στο πρώτο μάθημα ήταν και κάποιος άλλος άγνωστης εθνικότητας που δεν ξαναφάνηκε.

Η κατάσταση με τους Πολωνούς είναι λίγο απελπισία γιατί μιλάνε όλη την ώρα μεταξύ τους στα πολωνικά, σήμερα προς το τέλος ο ένας Κινέζος γύρισε πίσω και τους έκανε σστ. Οι Κινέζοι είναι λίγο απελπισία από μόνοι τους γιατί έχουν διαφορετικούς ήχους στη γλώσσα τους και τους φαίνονται όλα… κινέζικα. Ο ένας δηλαδή είναι αρκετά καλός, και όχι απλά καλός για Κινέζος, απλά π.χ. δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά του χρούτεν (groeten, χαιρετίσματα) και χρούντεν (groenten, λαχανικά) και τα λέει όλα χρούντεν. Ο άλλος ελπίζω να βελτιωθεί… εμείς οι μεσόγειοι έχουμε σχηματίσει το δικό μας γκρουπούσκουλο των μαυροκέφαλων.

Μου κάνει εντύπωση αυτό που μου είπε ο Ιταλός που είναι οδοντίατρος, ότι όλοι οι γιατροί εκεί που δουλεύει είναι ξένοι και έχουν υπαλλήλους να μεταφράζουν με τους ασθενείς. Ξέρω και από τη δουλειά τη γυναίκα του Ισπανού που είναι Ιρλανδέζα και δουλεύει νοσοκόμα. Επιφυλάσσομαι γιατί μπορεί να λέω ανακρίβειες, αλλά μου φαίνεται ότι αυτό είναι μια ιδέα του πώς η μετανάστευση μπορεί να δημιουργήσει και θέσεις εργασίας σε πιο ‘υψηλά’ επαγγέλματα, όταν τις θέσεις εργασίας δεν τις παρέχει το κράτος αλλά ο ιδιώτης (νομίζω ότι μιλάμε για ιδιωτικά ιατρεία και νοσοκομεία εδώ).

Πάντως είναι καλύτερα αυτή τη φορά γιατί προσπαθούμε όλοι σε λογικά επίπεδα να μιλάμε μόνο Ολλανδικά στο μάθημα.

Και η αργκό λέξη της ημέρας: potlood (πότλοοντ) που κανονικά είναι το μολύβι αλλά στην αργκό είναι και το πέος.

This post is also available in English, Dutch

Η σωστή ονομασία του ΜΛ ΚΚΕ έχει αποτελέσει πολλές φορές αντικείμενο τριβής και διαξιφισμών, ακόμα και αντιπαραθέσεων. Φίλοι καρδιακοί έχουν έρθει στα χέρια μαλώνοντας για το αν το σωστό είναι να το λέμε ΜΛ ΚΚΕ (προφέρεται μου λου κου κου ε) ή ΚΚΕ ΜΛ (προφέρεται κου κου ε μου λου). Το blog αυτό, πάντα πιστός σύμμαχος της καλής χοληστερίνης και δριμύς πολέμιος των καρδιαγγειακών προβλημάτων, θα δώσει μια για πάντα οριστική απάντηση στο δίλημμα.

Η απάντηση λοιπόν είναι απλή: δεν υπάρχει δίλημμα! Το δίλημμα είναι τεχνητό! Ω, ανατροπή εσύ της πλοκής, σαν τον σωσία ή τον δίδυμο αδερφό ενός αστυνομικού μυθιστορήματος, πόσο μας πλημμυρίζεις με δέος! Ναι! Είναι αλήθεια! Είναι και τα δύο σωστά επειδή πρόκειται για διαφορετικά κόμματα! Το πρώτο είναι, με τη σειρά που τα αναφέραμε ήδη, το Μ-Λ ΚΚΕ, δηλαδή το μαρξιστικό λενινιστικό κομμουνιστικό κόμμα Ελλάδας. Το δεύτερο είναι το ΚΚΕ (μ-λ), δηλαδή το κομμουνιστικό κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό – λενινιστικό). Τώρα που λύθηκε μια για πάντα η παρεξήγηση, ας δούμε τις διαφορές τους για να ξέρουμε ποιο από τα δύο να ψηφίσουμε, ποιο από τα δύο μας εκφράζει.

1. Κεφαλαία – μικρά. Το Μ-Λ ΚΚΕ γράφει με κεφαλαία γράμματα το Μ-Λ ενώ το ΚΚΕ (μ-λ) το γράφει με μικρά. Επομένως είναι φανερό ποιος είναι με το κεφάλαιο και ποιος με τον απλό πολίτη.
2. Σειρά γραφής. Το Μ-Λ ΚΚΕ γράφει πρώτα το Μ-Λ και κατόπιν το ΚΚΕ, ενώ το ΚΚΕ (μ-λ) επιλέγει εντελώς αντίθετη πολιτική. Επομένως μπορούμε να πούμε ότι αν μας εκφράζουν περισσότερο οι Μαρξ και Λένιν, τότε καλό είναι να επιλέξουμε το πρώτο. Αν αντίθετα θέλουμε μια ελληνική εκδοχή του κομμουνισμού, ας διαλέξουμε το δεύτερο.
3. Σύμβολα. Παρατηρούμε ότι το Μ-Λ ΚΚΕ δεν χρησιμοποιεί κάποιο σύμβολο, πέρα από την παύλα. Αντίθετα το ΚΚΕ (μ-λ) χρησιμοποιεί το σύμβολο της αριστερής παρένθεσης, ακριβώς πριν από το γράμμα μ. Ακόμη, σαν να μην έφτανε αυτό, επιλέγει να δώσει σαφή ιδεολογικό στίγμα βάζοντας στο τέλος και μια δεξιά παρένθεση, ακριβώς μετά από το γράμμα λάμδα. Είναι φανερό ότι το Μ-Λ ΚΚΕ είναι πιο δωρικό και ταυτόχρονα μένει προσηλωμένο στα του οίκου του. Αντίθετα, το ΚΚΕ (μ-λ) επιχειρεί παράλληλα με τις θέσεις του να κάνει και κριτική στο πολιτικό σύστημα της εναλλαγής βραχύβιων κυβερνήσεων αριστερών και δεξιών παρενθέσεων.

Υπάρχει ελπίδα για συνεργασία ανάμεσα σε αυτά τα τόσο διαφορετικά κόμματα; Το blog αυτό, με ευθύνη και αποφασιστικότητα απαντά ναι, υπάρχει. Και αυτό το λένε οι ομοιότητες των δύο κομμάτων. Λίγες, όχι εμφανείς, αλλά υπάρχουν. Ελπίζουμε ότι θα ευοδωθεί μια μέρα η συνεργασία Μ-Λ ΚΚΕ και ΚΚΕ (μ-λ), για να μπορέσει να κατέβει ενιαία πρόταση στις εκλογές που θα ταράξει τα νερά και θα κάνει την ανατροπή στον βούρκο που έχουμε βυθιστεί. Αν ποτέ γίνει κάτι τέτοιο, προτείνω για όνομα του εγχειρήματος το <ΜΛ>ΚΚΕ</ΜΛ>. Οι αγκύλες της HTML δηλώνουν ότι δεν είναι μόνο ο Γιώργος Παπανδρέου που ξέρει από κομπιούτερς αλλά και οι μαρξιστές λενινιστές κομμουνιστές μαρξιστές λενινιστές. Επίσης, η παύλα έχει φύγει τελείως, γιατί να αναδειχθεί η απαλοιφή των διαχωριστικών γραμμών του παρελθόντος. Αυτό έλεγε συνέχεια ο Κώστας Καραμανλής και έγινε πρωθυπουργός την πρώτη φορά. Πρώτη τους δουλειά ας είναι η επίλυση του προβλήματος με την ονομασία της FYROM.

Τέλος, αν ποτέ διαλυθεί το <ΜΛ>ΚΚΕ</ΜΛ>, γιατί ως γνωστών οι αριστεροί (ελπίζω να είναι αριστεροί) έχουν μια τάση να διαλύονται όταν μαζεύονται από τρεις και πάνω, προτείνω ως όνομα της πολυπληθέστερης εναπομείνουσας συνιστώσας το XΜΛΚΚΕ (εξ, πρώην δηλαδή, μαρξιστικό λενινιστικό κομμουνιστικό κόμμα Ελλάδας). Έτσι έγινε και στην πληροφορική, από HTML πήγαμε στην XML.

Αν πάλι δεν πειστήκατε, εδώ μπορείτε να ακούσετε τον εθνικό ( ? ) ύμνο της Σοβιετικής Ένωσης και εδώ μπορείτε να δείτε κάποιους που είναι πιο σταλινικοί από το ΚΚΕ σκέτο (έχουν αγγλική σελίδα στη wikipedia αλλά όχι ελληνική!).