Σαν χθες πριν ένα χρόνο αποβιβάστηκα στις Κάτω Χώρες με ένα αεροπορικό εισητήριο άνευ επιστροφής. Και σε μια βδομάδα κλείνω ένα χρόνο στην εταιρεία. Αυτά τους έλεγα το μεσημέρι στο κολατσιό που είχαμε αράξει στο μπαλκόνι και τρώγαμε ενώ μας έλιαζε ο φειδωλός ολλανδικός ήλιος. Τους είπα διάφορες ιστορίες και το γενικό συμπέρασμα ήταν ότι προφανώς συναντάω τους πιο παράξενους ολλανδούς. Το ήξερα ότι μόνο σε μένα συμβαίνουν αυτά, τώρα έχω και επιβεβαίωση. Σήμερα για παράδειγμα ποδηλατώντας προς τη δουλειά ένας παππούς στη μέση του πουθενά μου έκανε νοήματα και εγώ επιβράδυνα. Ψυχή πουθενά, μόνο κανάλια και λιβάδια. Περνώντας από μπροστά του σταμάτησα και μου έδωσε την εφημερίδα του. Την είχε τελειώσει και ήθελε να την δώσει σε κάποιον άλλον. Αρνήθηκα, τον ευχαρίστησα και έφυγα σκεφτόμενος τι γαμάτοι που είναι οι Ολλανδοί. Στην γαματοσύνη τους συνηγορεί και το “σχεδόν Σαββατοκύριακο” που ξεστομίζουν από την Τετάρτη επειδή λέει την Τετάρτη έρχεται κάποιος με ένα πριόνι και κόβει τη βδομάδα στη μέση. Η δουλειά έχει τόσο λιγότερο στρες από αυτό που είχα συνηθίσει που αγχώνομαι. Και ο μόνος λόγος που έρχομαι δουλειά και δεν δουλεύω από το σπίτι είναι για να κάνω ποδήλατο. Συμφωνούμε ότι κάπου έχω μπλέξει τις προτεραιότητές μου αλλά οκ. Με ρώτησε στο κολατσιό ένας πόση ώρα το κάνω με το ποδήλατο, είκοσι λεπτά; Του απάντησα ότι είπα ποδήλατο και όχι διαστημόπλοιο… και ανυπομονώ να ξεκινήσω πάλι ολλανδικά μαθήματα!
Αν δεν το έχετε πληροφορηθεί, ο επίσημος Μουλάς του θεοκρατικού καθεστώτως της Ελληνορθοδόξου Πατρίδος έδωσε εντολή στον Κοτζαμπάση Πολιτισμού και αφαίρεσαν ένα κομμάτι από βίντεο του γραικύλου πολέμιου του Έθνους αρτίστα κ.Γαβρά. Δεν θα επιτρέψομεν στους εχθρούς της πατρίδος να αναστατώνουν το βιλαέτι.
Όλα τα λεφτά η απάντηση του Γαβρά, είναι πραγματικά εντυπωσιακό πόσο πίσω είναι αυτή η χώρα, από την άλλη απλά έχει τους εκπροσώπους που αξίζουν στους πολίτες της.
Πάντα μου προκαλούσε δέος η ευκολία με την οποία τα εθνίκια μας προέτασσαν αρχαίο ελληνισμό και χριστιανισμό μαζί και αδιαίρετα.
Χθες το βράδι έλιωσα παρακολουθώντας την 2η σεζόν του 24, η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να λέγεται “η γκαντέμω Κιμ”. Ξύπνησα κατά τις 9:30, άνοιξα το λάπτοπ και βρέθηκα στον μαγικό κόσμο του γραφείου από την οικειότητα του σπιτιού μου (αυτό το λέω για να ζηλέψετε). Δυστυχώς στις 12:30 είχαμε συνάντηση στον πελάτη. Οι περισσότεροι άνθρωποι χάνουν το λεωφορείο, εγώ κατάφερα να χάσω την στάση αφού την μετακίνησαν πάλι λόγω έργων. Και εκεί που έφτασα λιγάκι καθυστερημένος, λιγάκι νυσταγμένος, ακούω τον πελάτη να λέει:
“Ψάχνουμε για ένα system administrator, άμα ξέρετε κανέναν πείτε μου, όποιος μας προτείνει θα κερδίσει μια αγκαλιά με αγελάδα”.
Το ενδιαφέρον αυξάνεται.
- Ορίστε;
- Αγκαλιά με αγελάδα, δεν το ξέρετε;
- Ε… όχι;;;;
Λοιπόν είναι τρελλοί αυτοί οι Ολλανδοί. Πληρώνουν και τους πηγαίνουν να αγκαλιάζουν αγελάδες στα λιβάδια. Κάποιες από αυτές είναι αρκετά συνηθισμένες σε αυτό. Και επειδή η αγελάδα συνήθως αράζει και μασάει το γρασίδι της και αναπνέει πολύ βαριά, είναι λέει πολύ χαλαρωτικό να αγκαλιάζεις μια αγελάδα.
Κάτσε εσύ μικρέ κουτέ τριχωτέ κοντοπόδαρε Έλληνα να πουλάς “υψηλές υπηρεσίες τουρισμού” μη χέσω. Εδώ είναι τα λεφτά ρε! Πω ρε και τώρα που το σκέφτομαι νομίζω ο παππούς μου είχε κάποτε μια αγελάδα αλλά την πούλησε…
Μετά το μήτινγκ ο Πολωνός συνάδελφος άρχισε να τραβάει φωτογραφίες και κάποια στιγμή φύγαμε.
Και αύριο θα δουλέψω και πάλι από το σπίτι.
Ζωάρα.
Πάρτε και ένα βίντεο από το κου-κνούφελεν (αγελαδοαγκάλιασμα)
Η χαρούμενη πόλη αποφάσισε να πάει ένα βήμα παραπέρα την αγάπη της για τους πεζούς και εγκατέστησε ειδικό σύστημα στα φανάρια. Με το που πάταγε το κουμπάκι ένας πεζός για να περάσει απέναντι, το φανάρι γινόταν αμέσως πράσινο. Ήταν πρωτοποριακό και όλοι συμφώνησαν ότι ήταν το καλύτερο αφού το αμάξι έτσι κι αλλιώς τρέχει γρήγορα και δεν πειράζει μια μικρή καθυστέρηση.
Σε τρεις μήνες ήρθαν οι τουρίστες. Ενθουσιασμένοι δοκιμάζανε την τεχνολογία. Ήρθαν μόνο και μόνο για αυτό, για να θαυμάσουν την ποιότητα ζωής που προσφέρει η νέα τεχνολογία. Έκαναν σαν μικρά παιδιά και όταν γύρισαν στις πατρίδες τους διηγήθηκαν ιστορίες για πόλεις που βάζουν τον πεζό προταιρεότητα.
Σε έξι μήνες εκτέλεσαν τον υπουργό μεταφορών και ξήλωσαν τα φανάρια. Η παχυσαρκία δε των πρώην πεζών είναι ακόμα και σήμερα αξιοσημείωτη.