singen sang gesungen

Στο ασανσέρ οι αστυνομικοί με έβριζαν στα Αγγλικά (δεν ήταν μεγαλύτεροι από 25 χρονών) “fuck you, mother fuckers, I will fuck your mother, and so on.” Καθώς με έβριζαν με χτυπούσαν στο κεφάλι και στο στομάχι. Το ασανσέρ σταμάτησε και μπήκε μέσα ένας πενηντάρης αστυνομικός, υποθέτω ότι του είπαν ότι είμαι φωτογράφος (κατάλαβα την λέξη φωτογράφος στα Ελληνικά). Ο αστυνομικός με κοίταξε, έβγαλε ένα μαχαίρι από τη ζώνη του και απειλώντας με είπε: “I will cut your balls and fuck you in the ass”. Οι άλλοι γέλασαν και τον ευχαρίστησαν για την “παράσταση”.

Μπάτσοι. Γουρούνια. Κτήνη. Θρασύδειλα ασπόνδυλα σαδιστικά κωλόπαιδα. Χούντα είναι και γυρίζει, απροκάλυπτα.

Είμαστε η γενιά του Γιάννη Δαλιανίδη. Ξέρουμε τον κώδικα επικοινωνίας μιας εποχής ξένης με τη δική μας. “Δικέ μου”, “το κορίτσι είναι φάση”, “είσαι στο πολύ αλλού”, κλπ. Αναρωτιόμουν τι θα έχουν τα σημερινά δεκάχρονα να θυμούνται και να γελάνε δέκα-είκοσι χρόνια αργότερα. Νομίζω ότι η απάντηση βρέθηκε και ακούει στο όνομα “προεκλογικά σποτάκια ΚΚΕ 2009″.

Το πρώτο aka “εμείς πάμε αγώνα”:

τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; Την ηθοποιία του ταξιτζή που χαμογελάει στην κάμερα; Τον ευρηματικό διάλογο που σπάει κόκκαλα; Την αγωνιστική μουσικούλα στο background; Την εναλλακτική πραγματικότητα του πληθυντικού του ταξιτζή (“που πάτε”) που στην καλύτερη θα ήταν “που πας κοπελιά” και στην πιο συνηθισμένη περίπτωση απλή ερωτηματική χειρονομία ενώ το ήδη διπλοκουρσαρισμένο ταξί θα επιβράδυνε;

και το δεύτερο aka “αυτή η ανεργία δεν παλεύεται”:

Καταρχάς, αν και η ανεργία θερίζει στη νεολαία (από ότι ακούω), θα μπορούσε να δείξει κάποιον άνεργο στα 40-50 του απολυμένο με οικογένεια που είναι και πολύ πιο δύσκολο να βρει δουλειά. Ακόμη, αν και δεν έχω χρηματίσει άνεργος, μου φαίνεται παράξενο όλοι οι νέοι άνεργοι να αράζουν και να πίνουν υπερκοστολογημένες φραπεδιές αναθεματίζοντας την ανεργία λες και είναι χαμένη παρτίδα τάβλι. Μόνο “ρε πούστη μου” που δεν κόλλησε στο τέλος. Πιο λογικό θα ήταν οι νέοι να ψάχνουν για δουλειά… ή ακόμα να αγωνίζονται από την πρώτη γραμμή για καλύτερες συνθήκες εργασίας και δημόσια και δωρεα.. ααααα σταμάταααα βγες απ’το κεφάλι μου ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΡΡΡΡΓΓΚΚΚ

ΟΧΙΙΙΙΙ

ΜΗΗ

οκ…

ουφ… τρόμος… τελικά τις υποτίμησα τις διαφημίσεις… ουφ…

με την υποσημείωση ότι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου, η καφρίλα ενός μπάτσου επιλύεται πολύ εύκολα με την απομάκρυνσή του από τα καθήκοντά του. Στην Ελλάδα χρειάζεται ένας διαχωρισμός κράτους αστυνομίας τελικά.

Άρθρο 1ο: Διαβάστε μια λεπτομερή περιγραφή του πώς έγιναν τα πράγματα (μεταξύ άλλων).

Άρθρο 2ο: Μήπως το ελληνικό κράτος δεν κωλυσιεργεί αλλά έχει αποφασίσει συνειδητά ότι δεν θέλει τους μετανάστες;

Σαν να μη μας έφταναν οι σπαμο-ιοί που διαδίδονται μέσω MSN, τώρα άρχισα να λαμβάνω και σπαμο-ιο-μηνύματα από φίλους μου στο Facebook. Για αυτά τα τελευταία, πρόκειται για ειδοποιήσεις που έρχονται μέσω e-mail ότι τάχα ο Χ συγκεκριμένος φίλος στο Facebook έστειλε ένα μήνυμα. Το μήνυμα είναι “κοίτα το τάδε site” και έχει και link προς το site. Όμως αν μπεις στο Facebook βλέπεις ότι δεν σου έχει στείλει στην πραγματικότητα μήνυμα ο Χ. Ο Firefox φαίνεται να είναι ενημερωμένος και μπλοκάρει αυτά τα site στα οποία παραπέμπουν τα link των e-mail.

Στην Ελλάδα τα προβλήματα τα αναδεικνύουν οι μπάτσοι. Κατά κάποιον αρρωστημένο τρόπο, τους χρωστάμε πολλά. Και αρκεί ένας τέτοιος μπάτσος για να πάρει φωτιά όλη η χώρα. Είναι οι τελευταίοι εναπομείναντες πολιτικοί των έργων, πραγματικοί αφυπνιστές συνειδήσεων.

Υλικό για ανάγνωση:

• μερικές θολωμένες φωτό από το indymedia
• Δηλώσεις Καρατζαφέρη που εκτιμώ ότι αγγίζουν μεγάλο κομμάτι της δεξιάς κοινωνίας
• Τα αντίποινα που αναρωτιέμαι αν θα μάθουμε ποτέ από ποιον έγιναν

Update: μία λεπτομέρεια των φωτό μου έδωσε την έμπνευση για την παρακάτω δημιουργία:

Επειδή θα πέσει μαχαίρι στάνταρ στο indymedia, το αναδημοσιεύω εδώ όπως το βρήκα:

Χαιρετώ τους Αναρχικους και τους Αντιεξουσιαστές.
Η ΕΚΑΠ ΗΜΜΥ είναι μια οργάνωση φοιτητών της σχολής ηλεκτρολόγων μηχανικών και μηχανικών υπολογιστών του ΕΜΠ που έχει στόχο να διώξει τα κόμματα από τα πανεπιστήμια. Γνωρίζοντας τις απόψεις σας ζητάμε την βοήθεια σας.

Λοιπόν. Να σας πω καταρχάς ποιος είμαι. Είμαι ένας φοιτητής με αντιεξουσιαστικές-αναρχικές απόψεις. Συμφωνώ με όλα με τους αναρχικούς εκτός από ένα. Τις καταλήψεις στις σχολές. Πιστεύω ότι το να κλείνουμε τα πανεπιστήμια κακό μόνο σε εμάς κάνουμε. Η μόρφωση είναι το πιο δυνατό όπλο που έχουμε να πολεμήσουμε τα αφεντικά και το ξέρετε (και το ξέρουν) πολύ καλά.

Στη συνέχεια διαβάστε το όνειρο ενός φοιτητή που ίδρυσε την εκαπ ημμυ.

http://ekap-hmmy.blogspot.com/

Από εσάς ζητάμε την βοήθεια σας για να διώξουμε τα κόμματα από τα πανεπιστήμια.

Περιμένω τις απαντήσεις σας.

ekap-hmmy.blogspot.com/

Κανονικά θα το έβαζα στην κατηγορία “Αστεία” αλλά μάλλον θέλει νέα κατηγορία ίδια με το smiley :-O του msn

Αν και δεν ξέρω τα εσωτερικά του ΠΑΟ, φαίνεται εντυπωσιακό.

Το ΠΑΣΟΚ, μετακόμισε. Πήγε Ιπποκράτους. Ομολογώ ότι η αλλαγή ξενίζει προς το παρόν, αλλά με τον καιρό θα συνηθίσουμε να ακούμε και να διαβάζουμε για “έντονη αντίδραση της Ιπποκράτους”, “κύκλοι της Ιπποκράτους” και τα λοιπά δημοσιογραφικά σαλιαρίσματα που προσδίδουν μία ιντριγκαδόρικη διάσταση στην βαρετή μικροπολιτική είδηση. Φαίνεται ότι κάπου στις σχολές δημοσιογραφίας τους έχουν μάθει ότι είναι πιο κουλ να αναφέρονται σε ένα κόμμα με την οδό στην οποία στεγάζονται τα γραφεία του. Ευτυχώς στην κοινωνία δεν έχει περάσει αυτό και κανείς δεν λέει παλιοχαριλαοτρικουποφρουρέ, συγνώμη, παλιοιπποκρατουσοφρορέ ήθελα να πω. Πόρισμα: είναι αδύνατο να συνυπάρξουν δύο γραφεία κομμάτων στην ίδια οδό.

Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι τα ΜΑΤ εξακολουθούν να φυλάνε τα παλιά γραφεία. Και ότι οι αναρχικοί (*) εξακολουθούν να χτυπάνε εκεί. Καθιστώντας κάτι παραπάνω από εξόφθαλμο ότι κανείς από τους αναρχικούς δεν ενδιαφέρεται να χτυπήσει τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, παλιά ή νέα, αλλά απλά θέλουν να χτυπήσουν τα ΜΑΤ. Το σύνθημα “σκυλιά φυλάτε τα αφεντικά σας” έχει χαθεί και αντί να χτυπάνε τα αφεντικά χτυπάνε τα σκυλιά τους. Έλλειψη πολιτικής παιδείας; Από την άλλη είναι πολιτική η μολότωφ; Μολότωφ για ξεκάβλωμα; Δίκαιη αγανάκτηση εξαιτίας την συμπεριφορά του στρατού κατοχής με τα πράσινα; Ποιος ξέρει. Έτσι κι αλλιώς η ιστορία θυμίζει το ανέκδοτο τα μυρμήγκια με τον ελέφαντα. Και η κοινωνία παραμένει αθεράπευτα παλαιοδεξιά σε αυτόν τον τομέα, απαντώντας “ησυχία τάξη και ασφάλεια” στην ερώτηση “τι κάνεις”. Οπότε η ζυγαριά από την άλλη μεριά γεννάει μολότωφ, ενδεχομένως.

Ειλικρινής απορία: Where’s the fucking riot. Και αν δεν υπάρχει riot, τι στο καλό (**) κάνει η riot police στους δρόμους αραγμένη να προκαλεί το κοινό αίσθημα όσων έχουν δει τους ΜΑΤατζήδες εν δράση.

(*) βέβαια δεν γνωρίζω τα πολιτικά φρονήματα των συνανθρώπων μας που επιτίθενται με μολότωφ στα ΜΑΤ αλλά χρησιμοποιώ κι εγώ αυθαίρετα την κοινή τους ονομασία. Ίσως οι δημοσιογράφοι και οι πηγές τους (λέγε με ΕΛ.ΑΣ.) να έχουν καλύτερη ενημέρωση.

(**) αρχικά έγραψα “τι στον πούτσο” αλλά το άλλαξα σε “τι στο καλό”. Παρόμοιες αλλαγές έκανα με τις λέξεις “γουρούνια”, “δολοφόνοι”, κλπ.

Όπως λέμε Ιταλοντίσκο; Καμία σχέση. Ομολογώ ότι τα ελληνικά ΜΑΤ είναι κλάσεις ανώτερα σε εξοπλισμό και εκτόπισμα, ωστόσο αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι μιας και σημαίνει ότι τα ιταλικά γουρουνάκια είναι πολύ πιο ευκίνητα. Για του λόγου το αληθές δείτε το παρακάτω βίντεο όπου κάνουν ένα γερό ντου. Πολύ καλά τα πάει η ιταλική αστυνομία αλλά το δωδεκάρι πρέπει να το δώσουμε την ΠΑΤΡΙΔΑ μας μιας και σε αντίστοιχο βίντεο (*) τα ελληνικά ΜΑΤ θα είχαν ρίξει 4 δακρυγόνα (τα δύο στην αρχή και τα άλλα δύο μέσα στο πλήθος), 5 βόμβες κρότου λάμψης, θα είχαν σαπίσει στο ξύλο τουλάχιστον 2 φοιτητές και μία γριούλα και στο τέλος θα προσαγάγανε στο τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων κοπελίτσες του πρώτου έτους λέγοντάς τους τι θα τους κάνουν (πιο περιγραφικά όμως).

ΥΓ το βίντεο είναι φρέσκο, κάτι παίζει στη γείτονα αλλά δεν έχω ιδέα τι. Ο tsimitakis τα ποστάρει στο twitter, κάτι για κάποια “Σύνοδο Κορυφής Πανεπιστημίων του G8″

(*) σε αντίστοιχο περιστατικό αν προτιμάτε, μιας και η χρήση της λέξης βίντεο μετατρέπει μια ιδρωμένη ηλιόλουστη και ταχυπαλμική πραγματικότητα σε μία ακόμη σεκάνς κακοσυμπιεσμένων εικόνων